Malum bundan tam bir hafta önce "yılın en pembe günü" idi. Tüm sevgililerin kucaklaştığı Valentine's Day. Sevgililer Günü.
Öyle berbat bir hafta geçti ki Türkiye gündeminde. Sizi bu hafta sonu geç de olsa vereceğim sevgilileri günü hediyemle biraz gülümsetmek istedim.
Bazen hediyeleri geç vermek vaktinde vermekten daha anlamlıdır. Zira bazen geç gelen mutluluklar daha kalıcı olur. Erken, dakik ve aceleci olanlardan ziyade.
Günlük hayatın tüm gerginliğini, orada burada tartıştığımız siyaseti bir kenara bırakıp tanburun sesine bırakın kendinizi.
Dünyalı sevgililerin küçük aşklarının üzerine, İlahi sevginin piri Mevlana'nın bir şiiriyle inşa etmek istediğim bu kıymetli hediye tanbur’un hüzünlü sesinde, Yılmaz bir Erdoğan kederiyle gelsin. Dünyevi ve ilahi tüm aşıklara....
bir tatlı ömür gibi gitmeye niyetlendin,
ayrılık atına eyer vurdun inadına.
ama bizi unutma, hatırla ama.
sana temiz dostlar, iyi dostlar, bağdaş dostlar
yeryüzünde de var, gökyüzünde de var.
eski dostla ettiğin yemini, hatırla ama.
sen her gece ay değirmisini
başına yastık edince yollarda,
dizime yattığın geceleri, hatırla ama.
sen ey, hüsrev’i kendine kul,
şîrin gibi bir nice güzeli esir eden,
aşkının ateşiyle tıpkı ferhat gibi benim
ayrılık dağını delmede olduğumu, hatırla ama.
bir deniz kesilen gözlerimin kıyısında
bir aşk ovasını görmüştün hani;
safran dallarıyla, ağustos gülleriyle sarmaşdolaş.
bunu unutma, hatırla ama.
ey tebrizli şems,
dinim aşktır benim, senin yüzünü gördüm göreli,
benim dinim senin yüzünle övünür, ey sevgili.
bunu unutma, hatırla ama.
Loading Poll...
